Έφυγε από τη ζωή η ψυχολόγος και συγγραφέας Γιούλη Μιγγείρου (1969-2018)

Με μεγάλη συντριβή, η εκδοτική οικογένεια των Εκδόσεων Ψυχογιός αποχαιρέτησε χθες, Δευτέρα 2 Απριλίου, την ψυχολόγο και συγγραφέα Γιούλη Μιγγείρου, μια μοναδική προσωπικότητα του χώρου μας που, πέρα από επιτυχημένη επαγγελματίας σε όλους τους τομείς με τους οποίους καταγινόταν, υπήρξε κάτι παραπάνω: ένας εξαιρετικός άνθρωπος!

Μέσα από τα βιβλία της Το μεγάλο σχολείο, Μια φορά κι έναν καιρό φοβόμουν έναν δράκο και Μαμά, μπαμπά, σας χρειάζομαι μεταλαμπαδεύει θετικές αξίες, τις οποίες άλλωστε έκανε πράξη καθημερινά στη ζωή της. Η λέξη "προσφορά" ήταν τρόπος ζωής για τη Γιούλη που έδινε απλόχερα σε όλους: στα φιλανθρωπικά σωματεία στα οποία δραστηριοποιούνταν, στους μαθητές των σχολείων που επισκεπτόταν, στους ανθρώπους που ζητούσαν την ψυχολογική της υποστήριξη, στην οικογένεια και στους φίλους της. Πάντοτε θεωρούσε τα προβλήματα των άλλων πιο σημαντικά από τα δικά της, και αντιμετώπιζε όλα τα ζητήματα με δυναμισμό, αξιοπρέπεια, νηφαλιότητα και θετική διάθεση, ενώ αγαπούσε με τρόπο αυθεντικό τους ανθρώπους γύρω της.

Το φωτεινό βλέμμα της και το ζεστό χαμόγελό της θα συνοδεύουν πάντα τις αναμνήσεις μας.

Από την ανακοίνωση των Εκδόσεων Ψυχογιός

Η Γιούλη Μιγγείρου καταγόταν από τη Μάνη Λακωνίας, ήταν παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολλέγιο και το Πάντειο Πανεπιστήμιο στον τομέα της Ψυχολογίας. Είχε μεταπτυχιακό στη Συμβουλευτική Ψυχολογία (MSc Psychology and Counseling) από το Manchester Metropolitan University της Αγγλίας. Το 2006 ίδρυσε το «Κέντρο Συμβουλευτικής για τον Νέο, τον Έφηβο και την Οικογένεια» στη Νέα Σμύρνη και παραχωρούσε ομιλίες σε σχολεία και συλλόγους με θέματα τις παιδικές φοβίες κι ανασφάλειες, πειθαρχία και παιδί, σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, τεχνικές και μέθοδοι αποτελεσματικής μελέτης, βία κι επιθετικότητα, συναισθηματική νοημοσύνη, οικογένεια και παιδί. Βασική ασχολία της ήταν η συμβουλευτική γονέων, νέων, εφήβων και ζευγαριού. Επίσης, από το 2011 οργάνωνε ομάδες που εστίαζαν κυρίως στη δημιουργία και εδραίωση της γυναικείας αυτοπεποίθησης. 

https://www.psichogios.gr/site/Authors/show/800/gioylh-miggeiroy

Η Χρύσα Σπυρίδωνος στο 165ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών!

Η δράση μας "6 εικονογράφοι στις 6 τάξεις" ολοκληρώθηκε την Παρασκευή 30/03 με την επίσκεψη της Χρύσας Σπυρίδωνος στα 2 τμήματα της Α' τάξης, με αφορμή την "Τρελή τρελή ΑΒ" μας (εκδ. Ψυχογιός)! Κάθε παιδί τράβηξε ένα γράμμα από το πουγκί, κι έπειτα το γράμμα αυτό έγινε η βάση για μια ζωγραφιά - το Α μια μαγισσούλα, το Ω ένα τούνελ κ.λπ. Όλα όμορφα και θαυμαστά! Την ευχαριστούμε θερμά! 

 

Η Έφη Λαδά στο 165ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών!

Την Παρασκευή 30/03, τα παιδιά της Β' τάξης είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν την κ. Έφη Λαδά και ένα μέρος της δουλειάς της, και να της δείξουν τους χαρταετούς που εμπνεύστηκαν από την εικονογράφησή της στο Δεν του Βαγγέλη Ηλιόπουλου (εκδ. Πατάκη) - οι χαρταετοί τους μας περίμεναν στα παράθυρα της τάξης, μαζί με τις λέξεις ΦΙΛΙΑ, ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ, ΕΥΓΕΝΕΙΑ, ΑΓΑΠΗ, ΠΑΙΧΝΙΔΙ, ΕΙΡΗΝΗ... Επειδή όμως ο χρόνος μάς πίεζε, ανανεώσαμε το ραντεβού μας και για μιαν άλλη φορά! Την ευχαριστούμε θερμά!

Το μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 2018 από την IBBY

Το μικρό είναι μεγάλο μέσα σ' ένα βιβλίο!

Οι άνθρωποι τείνουν προς τον ρυθμό και την τάξη με τον τρόπο που η μαγνητική ενέργεια οργανώνει τα μεταλλικά ρινίσματα σ’ ένα πείραμα φυσικής ή όπως μια νιφάδα χιονιού δημιουργεί κρυστάλλους από το νερό. Σ’ ένα παραμύθι ή σ’ ένα ποίημα, τα παιδιά χαίρονται τις επαναλήψεις, τα ρεφρέν, και τα πασίγνωστα μοτίβα, επειδή κάθε φορά τ’ αναγνωρίζουν –βάζουν τάξη σ’ ένα κείμενο. Ο κόσμος αποκτά μια υπέροχη ομαλότητα. Θυμάμαι ακόμα πόσο πάλευα με τον εαυτό μου, όταν ήμουν παιδί, για δικαιοσύνη, συμμετρία και ίσα δικαιώματα για το αριστερό και το δεξί: αν χτυπούσα με τα δάχτυλα έναν ρυθμό στο τραπέζι, μετρούσα πόσες φορές έπαιζε το κάθε δάχτυλο, για να μην αδικηθεί κανένα! Όταν χειροκροτούσα, χτυπούσα τη δεξιά παλάμη πάνω στην αριστερή, μα ύστερα σκέφτηκα πως αυτό ήταν άδικο κι έμαθα να κάνω και το αντίθετο –να χτυπώ την αριστερή παλάμη πάνω στη δεξιά. Αυτή η ενστικτώδης επιθυμία για ισορροπία είναι αστεία βέβαια, δείχνει όμως την ανάγκη να εμποδίσει κανείς τη μονομέρεια στον κόσμο. Κι εγώ είχα την αίσθηση ότι ήμουν προσωπικά υπεύθυνη γι’ αυτή την ισορροπία.

Η τάση των παιδιών για ποιήματα και ιστορίες πηγάζει επίσης από την ανάγκη τους να φέρουν τάξη στο χάος του κόσμου. Από την αβεβαιότητα, όλα τείνουν προς μία τάξη. Ποιηματάκια, παραδοσιακά τραγούδια, παιχνίδια, παραμύθια, ποίηση –όλες αυτές οι ρυθμικά οργανωμένες μορφές ύπαρξης βοηθούν τα παιδιά να διαμορφώσουν την παρουσία τους στο γενικότερο χάος. Δημιουργούν μία ενστικτώδη επίγνωση ότι η τάξη είναι εφικτή στον κόσμο και ότι κάθε άνθρωπος έχει θέση σ’ αυτόν. Όλα συντείνουν προς αυτό τον σκοπό: η ρυθμική οργάνωση του κειμένου, οι σειρές των γραμμάτων και ο σχεδιασμός της σελίδας, η εντύπωση ότι το βιβλίο είναι ένα καλά οργανωμένο σύνολο. Το μεγάλο αποκαλύπτεται στο μικρό και αυτό το μορφοποιούμε στα παιδικά βιβλία, ακόμα κι αν δεν έχουμε κατά νου τα περί Θεού ή τα περί μορφοκλασμάτων –γνωστών ως φράκταλ. Το παιδικό βιβλίο είναι μια θαυμαστή δύναμη που ενισχύει τη μεγάλη επιθυμία και την ικανότητα του νεαρού ατόμου να υπάρξει. Ενισχύει το θάρρος του να ζήσει.

Στο βιβλίο, το μικρό είναι πάντα μεγάλο, κι όχι μόνο όταν έρχεται η ενηλικίωση. Το βιβλίο είναι ένα μυστήριο, όπου μπορεί να βρεθεί κάτι απρόβλεπτο ή κάτι άπιαστο. Εκείνο που οι αναγνώστες μικρής ηλικίας δεν μπορούν να συλλάβουν στο μυαλό τους παραμένει αποτύπωμα στη συνείδησή τους και συνεχίζει να ενεργεί έστω κι αν δεν ήταν απόλυτα κατανοητό. Ένα εικονοβιβλίο μπορεί να λειτουργήσει ως μικρό θησαυροφυλάκιο σοφίας και πολιτισμού ακόμα και για ενηλίκους, όπως τα παιδιά μπορούν να διαβάσουν ένα βιβλίο για ενηλίκους και να βρουν τη δική τους ιστορία, έναν υπαινιγμό για τη ζωή τους που αρχίζει ν’ ανθίζει. Ο πολιτιστικός περίγυρος διαμορφώνει τους ανθρώπους, τους προετοιμάζει για τις εντυπώσεις που θα έρθουν στο μέλλον, καθώς και για τις δοκιμασίες που θα χρειαστεί ν’ αντιμετωπίσουν παραμένοντας ακέραιοι.

Το παιδικό βιβλίο σηματοδοτεί τον σεβασμό στο μεγαλείο του μικρού. Σηματοδοτεί τον κόσμο που αναδημιουργείται κάθε φορά, μια παιγνιώδη και όμορφη σοβαρότητα, χωρίς την οποία όλα, ακόμα και η παιδική λογοτεχνία, είναι άσκοπη απασχόληση.

Συνοψίζοντας: Το βιβλίο κάνει το παιδί να διαισθανθεί ότι η τάξη είναι εφικτή στον κόσμο και ότι κάθε άνθρωπος έχει μία μοναδική θέση σ’ αυτόν. Όλα συντείνουν προς αυτό τον σκοπό: η ρυθμική οργάνωση του κειμένου, οι σειρές των γραμμάτων, ο σχεδιασμός της σελίδας, η εντύπωση ότι το βιβλίο είναι ένα καλά οργανωμένο σύνολο. Το μεγάλο αποκαλύπτεται στο μικρό και αυτό το μορφοποιούμε στα παιδικά βιβλία. Το βιβλίο είναι ένα μυστήριο, όπου μπορεί να βρεθεί κάτι απρόβλεπτο ή κάτι άπιαστο. Το παιδικό βιβλίο σηματοδοτεί τον σεβασμό στο μεγαλείο του μικρού.

Την αφίσα για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου φέτος επιμελήθηκε το εθνικό τμήμα IBBY της Λετονίας. Το μήνυμα έγραψε η Inese Zandere και το εικονογράφησε ο Reinis Pētersons. Τη μετάφραση επιμελήθηκε, όπως κάθε χρόνο, η κ. Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου. Η αφίσα τυπώθηκε και διανεμήθηκε με τη φροντίδα των Εκδόσεων Πατάκη.

Συζήτηση για τον Κατσαντώνη στο 165ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών!

Ο Βεληγκέκας, δερβέναγας αλβανικής καταγωγής, γνωστός σ' εμάς από το θέατρο σκιών αλλά διαβόητος για την αγριότητα με την οποία εκτελούσε τις εντολές του Αλή Πασά, βρήκε τον θάνατο όταν έφτασε στην Ευρυτανία σε καταδίωξη του Κατσαντώνη το 1806 - αυτό και άλλα πολλά μάθαμε σήμερα για έναν από τους σπουδαιότερους αγωνιστές που προετοίμασαν το έδαφος για την Επανάσταση του '21, τον Αντώνη Κατσαντώνη (1773-1808). 

Στη φωτό, ο θείος μου Κώστας Μπουμπουρής, αστυνομικός διευθυντής ε.α. και συγγραφέας του βιβλίου Κατσαντώνης, εποποιία και θρύλος, μεταξύ άλλων έργων, καθώς μιλά στα παιδιά της ΣΤ' τάξης, την Τετάρτη 28/03, για τον Αντώνη Κατσαντώνη, που γεννήθηκε στον Μάραθο Αγράφων Ευρυτανίας, χωριό των παππούδων μας. Τον ευχαριστούμε θερμά!

Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος - Λευτέρης Ελευθερίου στη Θεσσαλονίκη, Σάββατο 14/04!

Το δίδυμο Λευτέρης Ελευθερίου - Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος ξαναχτυπά και βάζει μπρος για νέες επιτυχίες... με την όπισθεν! 

Ο Λευτέρης, αγαπημένος ηθοποιός και περφόρμερ, «ο άνθρωπός με τα χίλια πρόσωπα»

και ο Αλκιβιάδης, ταλαντούχος τραγουδοποιός, «ο Άνθρωπος-Ορχήστρα», υπόσχονται να σας ξεναγήσουν με το γνωστό ανορθόδοξο τρόπο τους σε αγαπημένες τους στιγμές της ελληνικής και ξένης μουσικής σκηνής. Με το ιδιαίτερο και πληθωρικό χιούμορ τους σας ξανασυστήνουν πρόσωπα και μουσικές του χθες και του σήμερα, διηγούνται, σχολιάζουν, σατιρίζουν και αυτοσαρκάζονται. Μέσα από τη δική τους ματιά τραγούδι και πρόζα, ροκ και ρέγκε, γέλιο και κλάμα, κιθάρα και βιολιά, νοσταλγία και γκάζια όλα βρίσκουν το δρόμο τους -με την όπισθεν πάντα- στις καρδιές μας.

INFO

Μύλος Club

Ανδρέου Γεωργίου 56

Ώρα προσέλευσης: 21:30

---------------------------------------------------------------

Προπώληση: 8€

Ταμείο: 10€

Τηλ. κρατήσεων: 2310.510081, 6949950530

-------------------------------------------------------------------------

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ:

ΣΑΡΩΘΡΟΝ (Λαδάδικα, Κατούνη 17 - 2310.538282)

ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ (Πλατεία Ναυαρίνου 14 - 2310.278515)

ΔΙΩΡΟΦΟΝ (Καλαμαριά, Κερασούντος 81 - 2310.453998)

ΚΑΦΕ ΤΟΥ ΜΥΛΟΥ

STEREODISC (Αριστοτέλους 4 - 2310 262912)

Ο Χρήστος Κούρτογλου στο 165ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών!

Πώς και γιατί ένας κοινωνικός επιστήμονας στράφηκε στην εικονογράφηση; Πώς δημιουργεί τα κολάζ του και πώς/πότε ξεκίνησε η τέχνη του κολάζ; Γιατί η ανιψιά του χαρακτήρισε τα έργα του "παράξενα"; Όταν δημιουργεί τα τόσο ξεχωριστά εξώφυλλά του στα βιβλία ενηλίκων, διαβάζει όλο το κείμενο; 

Αυτά και άλλα πολλά έμαθαν τα πεμπτάκια του σχολείου μας την Πέμπτη 29/03 από τον εξαιρετικό κ. Χρήστο Κούρτογλου, στο πλαίσιο της δράσης "6 εικονογράφοι στις 6 τάξεις"! Και του υποσχέθηκαν να του στείλουν και τα δικά τους φευγάτα έργα! Τον ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας για τον χρόνο, τη γενναιοδωρία και το χαμόγελό του!

                           

"Το βιβλιοφιλαράκι μου" στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Λάρισας

H 11η συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης για Παιδιά, της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Λάρισας, στο Πνευματικό Κέντρο «Σ. Ζιαζιά» στη Χαραυγή, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 10 Μαρτίου.

Με τα μεγάλα παιδιά, διαβάσαμε το βιβλίο, Το Παλιόπαιδο, της Αγγελικής Δαρλάση, εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή, εκδ. Πατάκης.

Η ιστορία δημιούργησε στα παιδιά έκπληξη και προβληματισμό. Σκέφτηκαν πόσο τυχερά είναι για όσα έχουν: ανθρώπους που τα αγαπούν, υλικά αγαθά, ασφάλεια. Αλλά και πόσο τυχερά είναι και τα παιδιά σαν τον Φέλιξ, όταν υπάρχουν άνθρωποι όπως ο Χοσέ Αντόνιο Αμπρό.

Με τα μικρότερα παιδιά διαβάσαμε το βιβλίο, Το βιβλιοφιλαράκι μου, της Ράνιας Μπουμπουρή, εικονογράφηση Σίσυ Κυλερτζή εκδ. Ψυχογιός. 

Τα παιδιά αγάπησαν το μέτρο και το ρυθμό της μικρής αυτής ιστοριούλας που σύντομα αλλά πολύ εύστοχα παρουσιάζει όλα όσα μας προσφέρουν τα βιβλία. Στη συνέχεια προσπάθησαν να γράψουν τι νιώθουν εκείνα όταν διαβάζουν!

Η επόμενη συνάντησή μας έχει οριστεί για το Σάββατο 17 Μαρτίου,

3:45μ.μ.-5μ.μ. για τα παιδιά των τάξεων Γ΄, Δ΄, Ε΄, ΣΤ΄ και 5μ.μ.-6μ.μ. για τα παιδιά των τάξεων Α΄& Β΄.

Η συντονίστρια Χρυσάνθη Τσιαμπαλή, συγγραφέας-εκπαιδευτικός