Ράνιας Μπουμπουρή «Ο πιο άτακτος φίλος του Αϊ-Βασίλη» - «Μια συγκινητική περιπέτεια αυτογνωσίας και ενσυναίσθησης»: κριτική της Μαρίας Καζάντη στην «Εποχή»

      Κριτική της Μαρίας Καζάντη στην Εποχή, 7-12-2025

Ράνιας Μπουμπουρή «Ο πιο άτακτος φίλος του Αϊ-Βασίλη», εκδόσεις: Susaeta, 2025

Ο Αϊ-Βασίλης φέρνει δώρα στα φρόνιμα παιδιά. Όλοι το ξέρουν αυτό. Όπως κι ότι φέρνει τα πιο ωραία δώρα. Και ο Θάνος το ξέρει. Μα δεν το περιμένει. «Έμενα αποκλείεται να μου φέρει δώρο», συλλογίστηκε συνοφρυωμένος.

Πώς κατάφερε κι έκανε τόσες αταξίες φέτος; Πώς ευθύνεται για τη χαλασμένη τσάντα της Εύης και το ραγισμένο δοντάκι της Ειρήνης; Τι κι αν έγιναν άθελά του ή προσπαθώντας να βοηθήσει; Οι ζαβολιές είναι εκεί και του προκαλούν τύψεις. Τι κι αν οι προθέσεις του ήταν καλές; Το κακό έγινε. Τα κακά δηλαδή. Σκισμένη κουρτίνα. Χαλασμένα τηλεκοντρόλ. Σπασμένη γλάστρα στο μπαλκόνι και πιάτο από το καλό τους σερβίτσιο. Και η λίστα δεν έχει τέλος. Ουφ ουφ και ξανά ουφ.

Βλέπει ήδη τον κατάλογο του Άι Βασίλη: «Ειρήνη, φρόνιμη: ένα πατίνι. Εύη, φρόνιμη: μια σάκα. Θάνος, άτακτος: τίποτα».

Είναι να μη βουρκώσεις, ρε φίλε; Είναι να μη νιώσεις σαν το σκυλάκι στο πάρκο, «τόσο λυπημένο που θαρρούσες πως είχε αντικρίσει όλη την κακία του κόσμου και κουβαλούσε όλη την πίκρα του»;

Είναι να μην του φέρνεις φαΐ, να αγνοείς τις κούνιες για να του κάνεις παρέα; Είναι να μην του φέρνεις παραμονή πρωτοχρονιάς ένα σωρό λιχουδιές κι ας είσαι μαγκωμένος και βουβός μιας και δεν περιμένεις κανένα δώρο πια;

Η Ράνια Μπουμπουρή, δημοσιογράφος, μεταφράστρια και πολυγραφότατη συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας πολύ μας συγκινεί με τούτο το βιβλιαράκι της. 

Φωτίζει όλες εκείνες τις ένδοξες στιγμές που προσπαθήσαμε να φτιάξουμε τα πράγματα γύρω μας και στο τέλος τα κάναμε μαντάρα. Ταυτιζόμαστε με τις τύψεις και τις ενοχές, αποτέλεσμα άκαρπων προσπαθειών μας, και περιμένουμε καρτερικά και με θλίψη τις επιπτώσεις των πράξεών μας, σίγουροι για την απογοήτευση που έρχεται καλπάζοντας.

Πάντως ο Θάνος είναι ένας γλυκύτατος ήρωας, πολυεπίπεδος, με εσωτερικευμένες σκέψεις, ενσυναίσθηση και αυτογνωσία. Αυστηρός με τον εαυτό του, παρατηρεί τη χαρούμενη προσμονή των άλλων δίχως καμιά ανταγωνιστικότητα και δίχως να περιμένει τίποτα. Η ουδέτερη περιρρέουσα ατμόσφαιρα των λοιπών ηρώων –γονείς, αδελφούλες, παπουδογιαγιάδες– βοηθά να φωτίσει τα συναισθήματα των ατόμων με μηδαμινές προσδοκίες. Η απλή, μα διόλου απλοϊκή, χρήση της γλώσσας, χωρίς φιοριτούρες και φωνασκίες, ενισχύει τη γοητεία του τόσο ζωντανού καθημερινού αναγνώσματος.

Και ναι! Μπορεί ενίοτε και το καλό να μας περιμένει στη γωνία στη ζωή ετούτη. Το φέρνει ο Αϊ-Βασίλης; Ο καθένας και η καθεμιά από εμάς με εσωτερικές διεργασίες και πρακτικές αλληλεγγύης;

Δεν χρειάζεται να ξέρουμε.

Στην παιχνιδιάρικη εικονογράφηση η Γιώτα Κοκκόση. Τα κόκκινα πιτζαμάκια με τους δεινόσαυρους, το σμπαραλιασμένο τάμπλετ, το μικρό κουτάκι με τα γκι και το κόκκινο φιογκάκι, κομψά ζωντανεύουν το κείμενο.

      Πηγή: https://epohi.gr/articles/mia-sygkinitiki-peripeteia-aytognosias-kai-ensynaisthisis/