Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Lapsus Κλάψους ΙΙ: Γεγονός που δεν έγινε


Διαβάστε το γλωσσικό σημείωμά μου για την εσφαλμένη χρήση της λέξης "γεγονός"
στο ηλεκτρονικό περιοδικό BonusMallMag, τεύχος Νοεμβρίου 2012, σελίδες 16-17:

http://www.bonusmallmag.gr/008/

ή εδώ:


«Η επίσκεψη της Μέρκελ είναι ένα πολύ ευχάριστο γεγονός», δήλωσε με ύφος σαράντα καρδιναλίων, ως συνήθως, από το τηλεοπτικό του πόστο.

Και οι καρδινάλιοι άρχισαν να λιποθυμούν ένας ένας.

«Μη! Μη! Μα γιατί;» αναφώνησε τρελός από ανησυχία εκείνος. «Τι θ’ απογίνω εγώ χωρίς εσάς; Πώς θα καθηλώνω στον καναπέ τον εργαζόμενο των 586 ευρώ μεικτά, τον άνεργο, τον συνταξιούχο; Γιατί μ’ εγκαταλείπετε;»

«Αγαπητέ μου Γιάννη», του είπε ο πιο μεγάλος, ένας πολιός γέροντας με σεβάσμια όψη. «Η φράου Μέρκελ θα επισκεφθεί τη φτωχή πλην τίμια – ω, παρντόν, την πλούσια πλην ατιμασμένη χώρα σας την επόμενη Τρίτη, στις 9 Οκτωβρίου. Και σήμερα έχουμε Παρασκευή 5 Οκτωβρίου. Πώς είναι δυνατόν εσύ, ο μέγας δημοσιογράφος, ο δεινός ρήτωρ, να αναφέρεις ως ‘γεγονός’ κάτι που δεν έγινε, κάτι το οποίο επίκειται να γίνει; Γίγνομαι, εγιγνόμην, γενήσομαι, εγενόμην, γέγονα, εγεγόνειν, αγαπητό μου τέκνον. Μετοχή παρακειμένου: ο γεγονώς, η γεγονυία, το γεγονός. Το γεγονός, φίλτατε, είναι αυτό που έχει γίνει. Ούτε αυτό που γίνεται, ούτε αυτό που θα γίνει».

Εκείνος έμεινε να τον κοιτά με το στόμα ανοιχτό. Μα ναι, το «γεγονός» είχε περάσει πολλές φορές από τα χέρια του χωρίς να το διορθώσει. Ούτε όταν το άκουγε σε εσφαλμένη χρήση τού έκανε ποτέ εντύπωση: «Οι μηχανικοί είχαν εντοπίσει το πρόβλημα στο κτίριο και είχαν ζητήσει επισκευή, γεγονός που δεν έγινε» – μια χαρά.

Αίφνης, η ντροπή του ήταν μεγάλη. Αβάσταχτη. Αυτός, που δεν ντρεπόταν να κουνάει το δάχτυλο σε ανθρώπους που έβγαζαν το μηνιάτικό του σε έξι χρόνια, που δεν ντρεπόταν χορτάτος να κουνάει το δάχτυλο σε πεινασμένους, βολεμένος σε πεταμένους στο δρόμο, ευνοημένος σε αδικημένους.

Και ναι, έκανε αυτό που κανείς δε θα περίμενε: δάκρυσε. Κι έπειτα, έβαλε τα κλάματα. Κι ύστερα, έπιασε το θρήνο: «Έχε γεια, καημένη Όλγα, έχε γεια, γλυκιά ζωή…»

Ευτυχές γεγονός ή απλώς φανταστικό «γεγονότο», που θα ‘λεγε και το αφεντικό του Ζήκου;



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου