Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013

Στο αυτοκίνητο δε σε αγαπώ


Κυκλοφόρησε στις 17-1-2013 το καινούργιο μου βιβλίο, Στο αυτοκίνητο δε σε αγαπώ. Περίληψη:

Η Παναγιώτα είναι πολύ γλυκό παιδί. Κάθε φορά που μπαίνει στο αυτοκίνητο, όμως, θυμώνει. Κι αυτό γιατί δεν της αρέσει να κάθεται στο παιδικό κάθισμά της, ούτε να φορά τη ζώνη ασφαλείας. Θα προτιμούσε να κάθεται στην αγκαλιά της μαμάς της, αλλά οι γονείς της ούτε που να το ακούσουν. Ποιος θ’ αλλάξει γνώμη στον άλλο τελικά;
Ένα βιβλίο που θα πείσει τα άτακτα παιδάκια να τηρούν τους κανόνες οδικής ασφάλειας.


Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός: http://www.psichogios.gr/site/Books/show?cid=1001630
Εικονογράφηση: Γιώργος Πετρίδης


"Πώς γεννήθηκε αυτή η ιστορία;" με ρώτησαν από τη Διεύθυνση Π.Ε. Ανατολικής Θεσσαλονίκης (η κυρία Έλενα Αρτζανίδου). Και ιδού η απάντηση:

Ένα βιβλίο μια ιστορία, από τη Ράνια Μπουμπουρή
«Στο αυτοκίνητο δε σε αγαπώ», Εκδόσεις Ψυχογιός

Το καλοκαίρι του 2011, η οικογένειά μου διένυσε πολλά χιλιόμετρα με το αυτοκίνητο: ο σύζυγός μου, οι δύο κόρες μας –τότε 4,5 και 2,5 ετών– κι εγώ. Όπως επιβάλλουν οι κανόνες ασφαλείας για τα παιδιά μες στο αυτοκίνητο, κάθονταν και οι δύο στα ειδικά καθίσματά τους. Αυτό το τηρούσαμε από την πρώτη στιγμή που γίναμε γονείς. Ποτέ δεν ταξιδεύαμε με τα παιδιά στην αγκαλιά, στο κάθισμα του συνοδηγού ή σε όποια άλλη εκδοχή βλέπουμε συχνά, δυστυχώς, στους δρόμους της χώρας μας.

Η μεγάλη το είχε αποδεχτεί και δεν είχαμε πρόβλημα. Η μικρή όμως χαλούσε τον κόσμο κάθε φορά: κλάματα, τσιρίδες, γκρίνια, νεύρα, μούτρα, παρακάλια – οτιδήποτε για να γλιτώσει απ’ τη ζώνη ασφαλείας και το κάθισμά της. Οπότε, κάποια στιγμή γυρίζει και μου λέει: «Μαμά, στο αυτοκίνητο δε σε αγαπώ». Ο νους μου φωτίστηκε με την ατάκα αυτή και η ιστορία άρχισε να γεννιέται. Γράφοντάς την, τη διάβαζα στα παιδιά και στο σύζυγό μου και τη συζητούσαμε. «Να βάλουμε τα κορίτσια να τους κολλάει το παγωτό στη μούρη;» «Να τα βάλουμε!» «Να βάλουμε τη γιαγιά να διηγείται μια ιστορία από τα παλιά;» «Να τη βάλουμε!» Οι κόρες μου χάρηκαν τη διαδικασία της συγγραφής όσο κι εγώ, και… μαντέψτε! Από τότε μέχρι σήμερα, η μικρή μας δεν παραπονέθηκε ποτέ ξανά γι’ αυτό το θέμα! Έτσι, λοιπόν, γεννήθηκε η ιστορία μου κι ευελπιστώ ότι θα βοηθήσει πολλούς γονείς στην εκπαίδευση των παιδιών τους για τους κανόνες ασφαλείας στο αυτοκίνητο.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου